Yağmur yağıyor… Eskiden bereket derdik, şimdi tedirgin oluyoruz. Çünkü biliyoruz ki birkaç saat sonra aynı manzara yaşanacak: Göllere dönen yollar, suya teslim olmuş caddeler, çaresizce bakan insanlar…
PEKİ NEDEN?
Çünkü bu şehrin, hatta bütün şehirlerin toprağını yok ettik. Nefes alan, suyu içine çeken o doğal zemini betonla, asfaltla, su geçirmeyen parkelerle kapattık. Şehirlerin üstlerini adeta naylonla örttük. Yağan yağmurun toprağa ulaşma ihtimalini yok ettik.
SU NEREYE GİTSİN?
Gidemiyor. Mecburen yüzeyde birikiyor. Önce küçük birikintiler, sonra gölcükler, ardından sele dönüşen bir çaresizlik…
Sonra ne yapıyoruz? Kameraların karşısına geçip “altyapı yetersiz” deyip mazeret arıyoruz. Oysa mesele sadece alt yapı değil. Mesele, şehrin doğasına aykırı hareket etmemiz.
Bakın, bu ülkede yıllar önce suyu emen beton yapıldı. Deneyi ulusal basında gösterildi. 40-50 santimlik beton bloğa itfaiye hortumuyla su tutuluyor, yüzeyinde tek damla su kalmıyor. Su olduğu gibi alta geçiyor.
Yıllardır bakıyorum, takip ediyorum, hiçbir yerel yöneticilerimiz bu nasıl bir beton deyip inceleme gereği duymamış.
Asfalt üzerinde, parke taşlar üzerinde, kaldırımlara atılan betonlar üzerinde bu sistemi yani yağan yağmuru doğrudan alta süzen bir üretim yapmayı hiç düşünmemiş? Dünyanın pek çok ülkesine gidip şehirleri ziyaret ediyorlar, bu şehirlerin yollarında, sokaklarında neden hiç su birikintisi yok diye hiç soruyorlar mı acaba?
Çözüm mutlaka vardır, ama arayıp bulmak mesele.
Ama biz ne yapıyoruz? Hala suyu düşman gibi gören malzemeler kullanıyoruz. Suyu emmeyen asfalt, suyu geçirmeyen parke, suyu reddeden beton…
Sonra da her yağmurda aynı şaşkınlık, aynı telaş: Bu gün nereleri su basacak? İnşallah çok yağmur yağmaz!
Buradan açıkça soruyorum: Madem suyu toprağa indirmeyi başaramıyorsunuz, önümüz koskoca İZMİT KÖRFEZİ oraya kolayca ulaşmasını sağlayın.
Şehir dediğin sadece binalardan ibaret değildir. Şehir bir bütündür. Yağmurla, toprakla, doğayla uyum içinde olmalıdır. Yağmuru düşman görerek şehirler kurulmaz. Yağmurla kavga eden her şehir, her seferinde SEL’E teslimdir.
Bu gün geldiğimiz noktada mesele çok açık: Ya biz aklımızı kullanacağız, ya da her yağmurda aynı görüntüleri izlemeye devam edeceğiz.
ARTIK TERCİH ZAMANI
Ya suyu yöneten şehirler olacağız, ya da suya teslim olan şehirler…
Çünkü gerçek şu: ŞEHİR SUYU YUTMALI, yoksa SU ŞEHİRİ YUTAR.
SORUN YAĞMURDA DEĞİL… BİZDE.
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Yorum Ekle
Yorumlar (0)
Sizlere daha iyi hizmet sunabilmek adına sitemizde çerez konumlandırmaktayız. Kişisel verileriniz, KVKK ve GDPR
kapsamında toplanıp işlenir. Sitemizi kullanarak, çerezleri kullanmamızı kabul etmiş olacaksınız.
NECATİ KONAKCI
ŞEHİR SU YUTMALI
Yağmur yağıyor… Eskiden bereket derdik, şimdi tedirgin oluyoruz. Çünkü biliyoruz ki birkaç saat sonra aynı manzara yaşanacak: Göllere dönen yollar, suya teslim olmuş caddeler, çaresizce bakan insanlar…
PEKİ NEDEN?
Çünkü bu şehrin, hatta bütün şehirlerin toprağını yok ettik. Nefes alan, suyu içine çeken o doğal zemini betonla, asfaltla, su geçirmeyen parkelerle kapattık. Şehirlerin üstlerini adeta naylonla örttük. Yağan yağmurun toprağa ulaşma ihtimalini yok ettik.
SU NEREYE GİTSİN?
Gidemiyor. Mecburen yüzeyde birikiyor. Önce küçük birikintiler, sonra gölcükler, ardından sele dönüşen bir çaresizlik…
Sonra ne yapıyoruz? Kameraların karşısına geçip “altyapı yetersiz” deyip mazeret arıyoruz. Oysa mesele sadece alt yapı değil. Mesele, şehrin doğasına aykırı hareket etmemiz.
Bakın, bu ülkede yıllar önce suyu emen beton yapıldı. Deneyi ulusal basında gösterildi. 40-50 santimlik beton bloğa itfaiye hortumuyla su tutuluyor, yüzeyinde tek damla su kalmıyor. Su olduğu gibi alta geçiyor.
Yıllardır bakıyorum, takip ediyorum, hiçbir yerel yöneticilerimiz bu nasıl bir beton deyip inceleme gereği duymamış.
Asfalt üzerinde, parke taşlar üzerinde, kaldırımlara atılan betonlar üzerinde bu sistemi yani yağan yağmuru doğrudan alta süzen bir üretim yapmayı hiç düşünmemiş? Dünyanın pek çok ülkesine gidip şehirleri ziyaret ediyorlar, bu şehirlerin yollarında, sokaklarında neden hiç su birikintisi yok diye hiç soruyorlar mı acaba?
Çözüm mutlaka vardır, ama arayıp bulmak mesele.
Ama biz ne yapıyoruz? Hala suyu düşman gibi gören malzemeler kullanıyoruz. Suyu emmeyen asfalt, suyu geçirmeyen parke, suyu reddeden beton…
Sonra da her yağmurda aynı şaşkınlık, aynı telaş: Bu gün nereleri su basacak? İnşallah çok yağmur yağmaz!
Buradan açıkça soruyorum: Madem suyu toprağa indirmeyi başaramıyorsunuz, önümüz koskoca İZMİT KÖRFEZİ oraya kolayca ulaşmasını sağlayın.
Şehir dediğin sadece binalardan ibaret değildir. Şehir bir bütündür. Yağmurla, toprakla, doğayla uyum içinde olmalıdır. Yağmuru düşman görerek şehirler kurulmaz. Yağmurla kavga eden her şehir, her seferinde SEL’E teslimdir.
Bu gün geldiğimiz noktada mesele çok açık: Ya biz aklımızı kullanacağız, ya da her yağmurda aynı görüntüleri izlemeye devam edeceğiz.
ARTIK TERCİH ZAMANI
Ya suyu yöneten şehirler olacağız, ya da suya teslim olan şehirler…
Çünkü gerçek şu: ŞEHİR SUYU YUTMALI, yoksa SU ŞEHİRİ YUTAR.
SORUN YAĞMURDA DEĞİL… BİZDE.
YAZARIN DİĞER YAZILARI