19 Şubat 2018 Pazartesi

Bizim Gazete

İNSANLIĞIMIZI KAYBEDİYORUZ

Selim Uysal

Selim Uysal

E-Posta : selimuysal41@hotmail.com

Toplumumuz öyle bir hale geldi ki;

Kazanılmış bütün değerleri bir bir kaybeder duruma geldik.

Saygı’dan,

Sevgi’den,

Hoşgörü’den,

Yardımlaşma’dan,

Kardeşlik’ten bahsetmek biryana, telaffuz bile edemez hale geldik.

Herkes birbirine kinle bakar duruma geldi.

Hiç kimse karşısındaki kimsenin iyi olmasını, bir adım önde olmasını hazmedemiyor.

Oysa yaşı kırkın, ellinin üzerinde olanlar çok iyi bilirler ki;

Yaşamın tadı çok daha bambaşkaydı.

Daha mutlu, daha huzurlu bir yaşam vardı.

O yılları hatırlıyorum da;

Bizlerin çocukluk, gençlik dönemlerinde sevgi, saygı, yardımlaşma, paylaşma en güzel değerlerimizdi.

Bırakın aynı binada oturanlar hane sakinleri, birbirine gidip gelsin, hal hatır sorsunlar, muhabbet kursunlar; bulundukları bütün sokak veya mahalle insanları sevinçlerini, kederlerini, üzüntülerini hep birlikte paylaşırlardı.

O mahallede, kim aç, kim tok bilinir, bütün mahalle halkı müşkül duruma düşen aileyi sımsıkı kucaklar, ona el uzatarak, o sıkıntısını feraha erdirmeye gayret gösterirlerdi…

Bütün mahalle, bütün sokak anne, baba, amca, dayı, ağabey, kardeş olur, güven içerisinde yaşamlarını sürdürür, bir ailenin dışarıdan başlarına gelebilecek sorunları birlikte çözmeye gayret gösterirlerdi.

Peki ya şimdi;

Ne oldu da bizler böyle bir toplum haline geldik.

Ne saygı, sevgi kaldı.

Ne bir kardeşlik.

Ne bir büyük, küçük anlayışı…

Samimiyetten uzak bir insan topluluğu olduk.

Bırakın aynı sokakta, aynı mahallede oturanları, aynı binada birlikte oturanlar bile birbirlerini tanımaz duruma geldi.

Komşusunun aç mı, tok mu olduğundan bihaber yaşam sürdürür duruma geldik.

Tek derdimiz aman bana dokunmayan bin yaşasın…

“Ben kendi yaşantımla hemhal olayım gerisi beni ilgilendirmez…”

Bütün mesele bu;

Oysaki rabbimizin bizleri, ayrı ayrı diller, ırklar, kavimler halinde yaratması insanların birbirleriyle tanışıp kaynaşması için değil midir?

Nasıl oldu da bütün güzel hasletlerimizi bir kenara atarak birbirimizden nefret eder, kin kusar durumlara geldik…

Abi – abla, kardeşle, arkadaşlar birbirleriyle anlaşamaz duruma geldi.

Kısacası birbirimize karşı tamamen tahammülsüz duruma geldi.

Hep ayrıştırılan, “Şucu – bucu” olanlardan olduk.

Her geçen gün birbirimizi daha da ötekileştiriyoruz.

Hele hele eleştiriye tamamen kendimizi kapatıyoruz.

Her yaptığımız hareket, her yaptığımız davranış bizim için doğru oldu.

Her söylenen doğruya kulaklarımızı kapatır olduk.

Hani derler ya; Balık baştan kokar;

Sanırım bizler de bizlerin önümüzdekilere bakarak hareket ediyor ve yozlaşıyoruz.

Bakın ülke idaresinde söz sahibi olanlara;

Tabii yalnız iktidar değil; Herkes…

Neredeyse fırsatını bulsalar birbirlerini yiyecekler.

Kim bir eleştiri yapsa, karşısındakinin duvarına tosluyor.

Eleştirinin bin mislini kendisinde buluyor.

Eyvahhh ki; ne eyvah…

Bu gidişle bizlerden sonraki neslin hali çok daha perişan.

Rabbim bizlerin çocuklarına, bizlerden sonraki nesle akl-ı selimlik ihsan eyler, kalplerinde her zaman sevgi ve saygıya yer olsun inşallah.

Amin…

 


02 Aralık 2015 Çarşamba 17:08
Yazdır

YORUM EKLE

Yorum Başlığı

Yorum

YORUMLAR

  • Bu habere henüz yorum yapılmamış. İlk yorum yapan siz olun.

YAZARA AİT DİĞER YAZILAR

KÖRFEZ GÜNDEMİ

Tuğgeneral Dalkıran’dan KOTSİAD’a iade-i ziyaret

Tuğgeneral Dalkıran’dan KOTSİAD’a iade-i ziyaret

Körfez’i yeşiliyle, kültürüyle koruyarak geliştireceğiz

Körfez’i yeşiliyle, kültürüyle koruyarak geliştireceğiz

Körfez’de ulaşım ağı genişliyor

Körfez’de ulaşım ağı genişliyor

İlimtepe Mezarlığı genişletiliyor

İlimtepe Mezarlığı genişletiliyor

Bir saat kulesi de Fatih Mahallesi’ne

Bir saat kulesi de Fatih Mahallesi’ne

Başkan Baran’a ‘Hocalı’ teşekkürü

Başkan Baran’a ‘Hocalı’ teşekkürü

KOCAELİ - HAVA DURUMU

KOCAELI